This slideshow requires JavaScript.
Ένα όνειρο ή εικόνες από το μέλλον;;;
Από το απόγευμα εκατοντάδες εργαζόμενοι εχουν καταλαβει το μηχανογραφικο κεντρο της ΔΕΗ, επι της οδου Πειραιως 247, στον Ταύρο.
Εκει εκδιδονται οι νεοι λογαριασμοι της ΔΕΗ με τα χαρατσια.
Ειναι μια πολυ σημαντικη κινητοποιηση και οι συναγωνιστες που βρισκονται μεσα και γυρω απο το κτιριο, ζητανε να πανε οσοι εργαζόμενοι και νεολαίοι μπορούν για να περιφρουρησουν την κατάληψη.
Καλούμε όλο το λαό να συμμετέχει και να σταθεί αλληλέγγυος στον αγώνα αυτό, γιατί είναι αγώνας για την αξιοπρέπεια, αγώνας για την ίδια τη ζωή.
Κλιμακώνουμε τις κινητοποιήσεις ενάντια στα ληστρικά χαράτσια, της κατοχικής κυβέρνησης της τρόικα και των μνημονίων, μετά από μια σειρά κινητοποιήσεων σε ΔΕΗ και εφορίες περιοχών της Αθήνας και της επαρχίας.
Ας δώσουμε όλοι μαζί σε αυτή τη συμμορία, των κυβερνώντων και των αφεντικών τους μεγαλοεργολάβων και τραπεζιτών, ένα ηχηρό χαστούκι, που θα είναι η απαρχή της ανατροπής τους.
-ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ-ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΜΑΣ!
-ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ
-ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ
-ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Σήμερα, 11/10/2011, ολοκληρώθηκε η πρώτη μέρα της δίκης, στα δικαστήρια της Χαλκίδας, των συλληφθέντων στην πορεία της 8ης Μάρτη 2007. Πριν από κάτι περισσότερο από 4 χρόνια, δεκάδες χιλιάδες φοιτητές διαδήλωναν ενάντια στην πραξικοπηματική ψήφιση του νόμου Γιαννάκου. Η απάντηση της τότε κυβέρνησης της ΝΔ, ήταν ταυτόσημη με αυτήν που δίνει η τωρινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ: ρίψη αναρίθμητων χημικών, μπόλικο ξύλο στους διαδηλωτές, αθρόες προσαγωγές και αναίτιες συλλήψεις.
Από αυτές τις συλλήψεις το κράτος επέλεξε να στοχοποιήσει 12 διαδηλωτές στους οποίους καταλόγισε πέρα από πλημμελήματα και κακουργήματα. Αυτή η δίκη σήμερα μόλις ξεκίνησε.
Μεταξύ των κατηγορουμένων βρίσκεται και ο φοιτητής Κτηνιατρικής ΑΠΘ, μέλος της ΕΑΑΚ, Γ.Μ. ο οποίος αναίτια υπέστη σύλληψη και κατηγορείται.
Η δίκη αυτή, είναι η προσπάθεια να δικαστούν οι κοινωνικοί αγώνες, να ποινικοποιηθούν οι αγωνιστές και να εξοντωθούν οι όποιες φωνές αντίστασης. Γι αυτό σήμερα στο εδώλιο του κατηγορουμένου δεν κάθονται μόνο οι 12 διωκόμενοι. Μαζί τους στέκουν και οι χιλιάδες νεολαίοι και εργαζόμενοι που αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Η δίκη των 12, είναι δίκη όλων μας και έτσι θα την αντιμετωπίσουμε.
Σήμερα για μια ακόμα φορά, ο αγώνας της μνήμης ενάντια στη λήθη δικαιώθηκε. Δεκάδες αγωνιστές μέλη της ΕΑΑΚ, κόσμος των Φοιτητικών Συλλόγων και αλληλέγγυοι βρεθήκαμε στη δίκη, στο πλάι του συντρόφου μας Γ.Μ. και των υπόλοιπων διωκομένων από το κράτος και τις διωκτικές αρχές.
Αυτή τη μάχη, να ξέρουν καλά οι αντίπαλοί μας, ότι θα τη δώσουμε μέχρι τέλους. Δε τα βάζετε με μια δράκα ανθρώπους, τα βάζετε με μια ολόκληρη γενιά, με μια ολόκληρη κοινωνία. Είστε λίγοι, είμαστε πολλοί, θα σας βάλουμε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
Οι απειλές σας και ο “βούρδουλας” των ψευδών κατηγορητηρίων δε πιάνει στους αγωνιστές. Δεν τρομοκρατούμαστε, δεν υποχωρούμε, θα νικήσουμε!!!
Άμεση απελευθέρωση των συναδέλφων μας που κατηγορούνται άδικα για τις φοιτητικές κινητοποιήσεις.
ΑΚΟΥΣΤΕ ΚΑΛΑ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΟΤΑΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ
Στις 9 του Οκτώβρη κλείνουν 44 χρόνια από την δολοφονία του Che. Εάν η ζωή του δεν του είχε στερηθεί, σήμερα, θα ήταν λίγο πιο πάνω από τα ογδόντα, με άσπρα μαλλιά και αραιωμένο άσπρο μούσι, με ματιά πάντα διεισδυτική και πρόσωπο ζαρωμένο, με την γνωστή αργή περήφανη περπατησιά του.
Δύσκολο να φανταστεί κάνεις την αλλαγή στην δυνατή και μεταλλική φωνή του. Απίθανο να σκεφτεί κάνεις να είχε εγκαταλείψει τις ειρωνικές ατάκες του, που δεν καταλάβαιναν πάντα οι κουβανοί αδελφοί του, στερούμενοι το αργεντίνικο χιούμορ που τον διέκρινε
Απίστευτο να φανταστούμε να τον έχει αφήσει η ενέργεια που τον χαρακτήριζε αφού ήταν μεταδοτική. Ανακάλυψε τον Πάμπλο Νερούδα στα νιάτα του, έναν αγαπημένο του ποιητή, που τον μάγεψε με το στοίχο του «20 χρόνια αγάπης και ένα τραγούδι των ταπεινωμένων». Πάντα αδάμαστος και σε « πόλεμο» με το άσθμα που του έτρωγε τα σωθικά, προσπαθώντας ώστε να μην ταλαιπωρεί τους συντρόφους αντάρτες, ακόμα και στην τελευταία μάχη στη «La Higuera» στην Βολιβία. Αναπόφευκτο σήμερα, αν ζούσε σε καιρούς καπιταλιστικής αγριότητας και ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας να μην είχε στο μυαλό του και να μην είχε επιστράτευση τη δράση του στο κέρας της Αφρικής, εκεί που εκατομμύρια άνθρωποι, γυναικόπαιδα πεθαίνουν από την πείνα. Εκεί που βρίσκεται η μεγάλη ντροπή της ανθρωπότητας του 21ου αιώνα.
Εύκολα να τον φανταστώ, σήμερα να παίρνει μια θέση στην ιστορία, γραμμένη με αίμα και αγώνες, (όχι σαν αυτή που γράφεται στα βιβλία των «νικητών») ανάμεσα στον Χοσέ Μαρτί και τον Σιμόν Μπολίβαρ, να δείχνει νέους δρόμους ανεξαρτησίας και κοινωνικής δικαιοσύνης στην Λατινι
κή Αμερική, ανάμεσα σε αυτούς που μάχονται για γη στον Αμαζόνιο, σε αυτούς που ενώνουν τις πατρίδες τους στην ALBA, για να μοιράσουν τον πλούτο και τα δικαιώματα σε αυτούς που δεν έχουν, σε μια Λατ. Αμερική που την οραματίστηκε ενωμένη και σοσιαλιστική. Εύκολο να τον αναζητώ ανάμεσα στους επωνύμους και ανώνυμους ήρωες, που ακόμα εμπνέονται από τους Χοσέ Αρτίγας, Χοσέ δε Σαν Μαρτίν, Χουάρες, Toupac- Amarou, τους ιθαγενείς και του απογόνους των Αφρικανών, που τόσο αγάπησε στην αποικία των λεπρών στο Περού στα νιάτα του, ως ασκούμενος ιατρός.
Είναι αδύνατον να μην φανταστούμε σήμερα τον Che, να βρίσκεται ανάμεσα μας όχι μόνο στην ήπειρο που τον γέννησε, αλλά να έχει κάνει το ιστορικό και διαχρονικό άλμα σε όλο τον πλανήτη και στην Ευρώπη, στους φοιτητές που μάχονται για δωρεάν παιδεία, στους ιατρούς συναδέλφους του, που δίνουν μάχη για δωρεάν υγεία, στους απελπισμένους που φορούν τα μπλουζάκια του, όχι από μόδα αλλά από εφηβική και πεισματική εμμονή, να «μπουν στο μάτι» των ταξικών τους αντιπάλων, στις πλατείες των συνειδητοποιημένων πολιτών και στις πορείες , σε αυτούς που περικυκλώνουν την Wall street, σε αυτούς που ακόμα γράφουν στοίχους και τραγούδια με το όνομα του. Δύσκολο πιο πολύ, είναι να τον φανταστούν οι ορκισμένοι εχθροί του, που ενώ προφήτευαν το τέλος της ιστορίας, εκείνη αντεπιτίθεται, με όλα τα παιδιά του Che να δίνουν το ιστορικό παρόν.
