ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΝ.Α.ΦΟΙΤ.Ο.-Ε.Α.Α.Κ.
για την γενική συνέλευση του συλλόγου φοιτητών γεωπονίας την ΠΕΜΠΤΗ 15/11/2007
Συμπληρώνονται φέτος 34 χρόνια από τη μεγαλειώδη εξέγερση του Πολυτεχνείου και ο Νοέμβρης του 73 αφήνει ανεξίτηλο το στίγμα του στην ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού. Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή οι <<επίσημοι>> βγάζουν από το χρονοντούλαπο το αγωνιστικό, αντιδικτατορικό τους ένδυμα και ετοιμάζουν λόγους και πανηγυρισμούς. Φαίνεται λοιπόν ότι υπάρχουν 2 Πολυτεχνεία. Από τη μία το Πολυτεχνείο της εθνικής επετείου, της αποστείρωσης, της αποσύνδεσης της λαϊκής αυτής εξέγερσης από τα ανατρεπτικά αιτήματά της και το πραγματικό περιεχόμενό της. Το Πολυτεχνείο που γίνεται βιτρίνα σε κομματικές παρελάσεις, που εξαργυρώθηκε σε ψήφους και ξεπουλήθηκε στα έδρανα της Βουλής. Το Πολυτεχνείο που πεθαίνει και ανασταίνεται κάθε χρόνο την ίδια μέρα
Αυτό το Πολυτεχνείο δε χωράει στις ανάγκες και στα όνειρά μας. Το δικό μας Πολυτεχνείο ζει στις ανάγκες του σήμερα και τις εξεγέρσεις του αύριο, αναπνέει από τους μαζικούς αγώνες, Ανασταίνεται στους δρόμους, στα αμφιθέατρα και στις μαζικές Γενικές Συνελεύσεις.
Αν έχει κάτι να μας διδάξει γενικά η ιστορία είναι ότι η θωράκιση των κεχτημένων και η διεκδίκηση νέων καταχτήσεων για εργαζόμενους και νεολαία είναι υπόθεση συλλογικών αγώνων. 34 χρόνια μετά το ’73 η επέτειος της 17ης Νοέμβρη δεν είναι για μας ένα μνημόσυνο αλλά ένα ιστορικό γεγονός που πρέπει να εμπνέει τους αγώνες του σήμερα, γιατί τα αιτήματα εκείνου του Νοέμβρη για ψωμί- παιδεία- ελευθερία παραμένουν ακόμη ανεκπλήρωτα και επίκαιρα.
ΨΩΜΙ:
Ενάντια σε κάθε επίθεση στα επαγγελματικά και εργασιακά μας δικαιώματα(κατάργηση 8ώρου, ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας). Ενάντια σε οποιαδήποτε αλλαγή επιχειρείται στο ασφαλιστικό.
Το τεράστιο ύψος των «κλεμμένων» από τη δεκαετία του 1950 και μετά, που φτάνουν σε δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Η πρακτική του ίδιου του κράτους να προσλαμβάνει ανασφάλιστους εργαζομένους. Η τεράστια έκταση της εισφοροδιαφυγής εξαιτίας της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας. Η τεράστια έκταση της υποασφάλισης σε πολλές κατηγορίες εργαζομένων. Το γεγονός ότι το δημόσιο επιμένει να μην καταβάλλει το σύνολο της επιχορήγησης που το ίδιο έχει θεσπίσει, έχουν οδηγήσει στην σημερινή κατάσταση.
Η κυβέρνηση επιχειρώντας να ¨εξυγιάνει¨ τα ταμεία επιχειρεί την αλλαγή στο ασφαλιστικό προφανώς εις βάρος των εργαζομένων και σε αυτό το φόντο έρχονται οι προτάσεις για αλλαγές. Από ό,τι φαίνεται η κατεύθυνση θα είναι:
-
Μείωση των συντάξεων.
-
Αύξηση των εισφορών.
-
Αύξηση των ορίων ηλικίας.
Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια μεγάλη επίθεση, που θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη επιδείνωση του ασφαλιστικού καθεστώτος:
-
Παράταση της παραμονής στην εργασία και μείωση των ανοιχτών θέσεων εργασίας
-
Αναγκαστικές περίοδοι ανεργίας εργαζομένων στα 55+
-
Ριζική επιδείνωση της θέσης της εργαζόμενης μητέρας
-
Κοινωνική υποβάθμιση των συνταξιούχων και οικονομική εξαθλίωση (ήδη το 2005 το 64% των συνταξιούχων του ΙΚΑ έχει μέση μηνιαία σύνταξη μέχρι 500 ευρώ!)
ΠΑΙΔΕΙΑ:
…γιατί βρισκόμαστε σε μια περίοδο που η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμπραξη του ΠΑΣΟΚ και στα πλαίσια των κατευθύνσεων της ΕΕ, επιχειρεί να κλιμακώσει την επίθεσή της ενάντια στα δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Το φοιτητικό κίνημα μαζί και ο σύλλογος μας εδώ και πολύ καιρό έχει ορθώσει το ανάστημα του ενάντια στην αντιδραστική αναθεώρηση του συντάγματος, ενάντια στον κατάπτυστο νόμο πλαίσιο και τους νόμους για αξιολόγηση ΙΔΒΕ και ΔΟΑΤΑΠ. Όρθωσε το ανάστημα του καταφέρνοντας με την δυναμική του και τους αγώνες του τεράστιες νίκες, βάζοντας συγκεκριμένες στοχοθεσίες και σε σύνδεση με τους εργαζόμενους.
Όλο το προηγούμενο διάστημα το φοιτητικό κίνημα έβγαινε στους δρόμους βροντοφωνάζοντας ΚΑΤΩ ο νέος νόμος πλαίσιο, ΟΧΙ στην αναθεώρηση του άρθρου 16. Τα μαζικά ποτάμια των διαδηλωτών ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο. Τίποτα δεν μπορούσε να μας σταματήσει, ούτε καν τα δακρυγόνα των ¨έκπτωτων¨ υπουργών. Τελικά καταφέραμε πολλά. Καταφέραμε μέχρι στιγμής να μην είμαστε η πρώτη γενιά που θα ζει με χειρότερους όρους από την προηγουμένη.
Τώρα όμως είναι μια από τις πιο σημαντικές περιόδους, η κυβέρνηση με την εκπληκτική αλαζονεία της, επιχειρεί να προωθήσει εκ νέου την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση παραβλέποντας το ότι έχει ψηφίσει νομούς (τους οποίους δεν τους θέλει κανείς!!!) με το έτσι θέλω. Επιχειρεί από την μια να συγκροτήσει τους ορούς για την εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο και από την άλλη να προωθήσει τον νόμο για την αξιολόγηση μέσω της δημιουργίας των αντίστοιχων επιτροπών (μέσω της συγκρότησης συμμαχιών με τους υλοποιητες της αναδιάρθρωσης). Τέλος προσπαθεί να εφαρμόσει την κοινοτική οδηγία για αναγνώριση επαγγελματικών δικαιωμάτων στα Κ.Ε.Σ.
Τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών λειτουργούν στην Ελλάδα ως παραρτήματα ξένων κολεγίων και χωρίς να έχουν κάποιο συγκεκριμένο έλεγχο από το κράτος. Βέβαια είναι σαφές ότι αυτή η κίνηση σε πρώτη φάση έχει τη μορφή της αναγνώρισης επαγγελματικών δικαιωμάτων. Επίσης στην πράξη είναι ένα ακόμη βήμα προς την ακόμη μεγαλύτερη αναίρεση εργασιακών δικαιωμάτων, στην συμπίεση προς τα κάτω των προσδοκιών γύρω από το πτυχίο, στην αποσύνδεση πτυχίων και επαγγελματικών δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα, ντε φάκτο επιβάλλει τη δομή πτυχίων τύπου Μπολόνια και τη λογική των δύο κύκλων.
|
Με τις παραπάνω θεσμικές τομές που επιχειρούν, το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση επιδιώκουν:
|
Το ζήτημα της αναθεώρησης του άρθρου 16 του συντάγματος δεν έχει λήξει σε καμία περίπτωση. Το φοιτητικό κίνημα έχει δείξει την εναντίωσή του και θα συνεχίσει να την δείχνει κάθε ώρα και κάθε στιγμή που οποιοσδήποτε θα επιχειρήσει να καταστρατηγήσει την δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Τίποτα δεν έχει κριθεί θα μας βρουν μπροστά τους.
Οι αλλαγές που προωθούνται αυτή την περίοδο από το υπουργείο και την κυβέρνηση αντικατοπτρίζονται στη σχολή μας με την επικείμενη διάσπασή της σε δυο επί μέρους τμήματα αφήνοντας έτσι ανοιχτά τα παραθυράκια για 2 κύκλους σπουδών, μια κουβέντα που έχει ήδη ξεκινήσει με την masterποίηση των σχολών 5ετους φοίτησης. Θεωρούμε ότι το ζήτημα δεν έχει λήξει στις συνειδήσεις μας αφού διάσπαση της σχολής σημαίνει διάσπαση των επαγγελματικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων καθώς και την πλήρη απαξίωση των πτυχίων μας. Υπ’αυτή την έννοια οποιαδήποτε προσπάθεια είτε οριζόντιας (2 κύκλοι) είτε κάθετης (2 τμήματα) διάσπασης του πτυχίου μας βρίσκει κάθετα αντίθετους καθώς μας πλήττει άμεσα και σαν φοιτητές και σαν αυριανούς εργαζόμενους.
Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε το ζήτημα του κτηρίου όπου απ΄ότι φαίνεται τα πράγματα δεν είναι όπως μας τα έχουν παρουσιάσει. Θέλουμε σε κάθε περίπτωση να ξέρουμε τι ακριβώς συμβαίνει. Ζητάμε την άμεση επίλυση του κτιριακού προβλήματος και είμαστε κυρίαρχα αυτοί που θα αποφασίσουμε τις εξελίξεις.
Τέλος η μεταφορά μας στον χώρο του αγροκτήματος πλέον (μετά και την μεταφορά του τομεα τεχνολογίας τροφίμων) είναι ανυπόφορη. Χρήματα για την αγορά λεωφορείων γι’αυτό τον σκοπό υπάρχουν αλλά σκοπίμως δεν διατίθενται αρκετό καιρό τώρα. Ζητάμε την αγορά λεωφορείου για την μεταφορά μας στους χώρους ασκήσεων.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:
Όσο το Υπουργείο Δημοσίας Τάξης θέλει να περιορίσει τις διαδηλώσεις σε λίγες λωρίδες του δρόμου, όταν καταλύεται το άσυλο, όσο αυξάνονται ραγδαία οι δυνάμεις καταστολής και οι κάμερες στους δρόμους της πόλης, όσο κηρύσσεται παράνομη κάθε κινητοποίηση και απεργία. Όσο συνεχίζουν επιδεικτικά να αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς. Όσο αυξάνουν την καταστολή με γκλομπ και δακρυγόνα και όσο συνεχίζουν να διώκουν, να συκοφαντούν και να φυλακίζουν τους αγωνιστές το σύνθημα θα είναι πάντα επίκαιρο.
ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ- ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ : Ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό τον εθνικισμό.
Το αιματοβαμμένο σύνθημα στις πύλες του Πολυτεχνείου είναι επίκαιρο όσο ποτέ καθώς οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι που κάνουν κάθε τόσο ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ με την στήριξη των ελληνικών κυβερνήσεων, σαν μόνο στόχο έχουν την επέκταση της κυριαρχίας των μεγάλων δυνάμεων και το ξαναμοίρασμα των αγορών μέσω στρατιωτικών επεμβάσεων που οδηγούν στον θάνατο χιλιάδες αμάχους και καταπνίγουν κάθε λαϊκή εξέγερση.
ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΟΥΣΕΙΑ… ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ
Πιάνοντας το νήμα της μεγαλειώδους εξέγερσης του ’73 συντονίζουμε την κινητοποίηση μας, να βρεθούμε μαζί με το Πανεκπαιδευτικό Μέτωπο και το ευρύτερο κίνημα.
Και στις μάχες που ανοίγονται μπροστά μας μπορούμε και πρέπει να βρεθούμε μαζί με το υπόλοιπο εκπαιδευτικό κίνημα. Να δώσουμε μαζί την μάχη με τους συλλόγους των Δασκάλων (ΔΟΕ), των καθηγητών δευτεροβάθμιας (ΟΛΜΕ), των πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ) αλλά και μαζί με το κίνημα των μαθητών και τους καλούμε να υιοθετήσουν περιεχόμενο συνολικής αντιπαράθεσης με τις επιλογές της κυβέρνησης, του ΠΑΣΟΚ και των εκφραστών τους. Να προχωρήσουμε σε κοινές κινητοποιήσεις και συνολικά συντονισμένη δράση μέσω του κοινού καλέσματος των πορειών καθώς και της δημοσιοποίησης κοινών ανακοινώσεων.
Στο δρόμο του νικηφόρα αγώνα του φοιτητικού κινήματος συνεχίζουμε…
…Στο δρόμο που χάραξαν οι φοιτητικές εξάρσεις των τελευταίων χρόνων, στο δρόμο του μαζικού και ριζοσπαστικού αγώνα το φοιτητικό κίνημα μπορεί να δώσει μια ακόμα μάχη ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση η οποία θα έχει νικηφόρα κατάληξη. Σε αυτή τη συγκυρία με την κυβέρνηση να έχει την πλάτη στον τοίχο μπορούμε και πρέπει να δώσουμε τη μάχη. Απέναντι στην προώθηση της πολιτικής που φέρει την πλέον αντεκπαιδευτική μεταρρύθμιση, απέναντι στην συμφωνία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και την προώθηση της πολιτικής της Bologna το φοιτητικό κίνημα μπορεί για άλλη μια φορά συντονισμένο και με σύμμαχο τα υπόλοιπα κομμάτια της εκπαίδευσης καθώς και τους εργαζόμενους, να υπερασπιστεί τα συμφέροντα του και το μέλλον του για ενιαία και ισχυρά πτυχία, ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, μόνιμη εργασία.
Απαιτούμε:
-
Να μην εφαρμοστεί- να ανατραπεί ο νέος Νόμος – Πλαίσιο – Καμιά συζήτηση για απόρριψη των φοιτητών με οποιοδήποτε τρόπο και για αλλαγή του χαρακτήρα του ασύλου. Όχι στην κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, τις ανταποδοτικές υποτροφίες και την εισαγωγή manager.
-
Να καταργηθούν οι νόμοι για Αξιολόγηση, ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ – Όχι στην απαξίωση-εξατομίκευση των πτυχίων και τη διάσπαση των επαγγελματικών δικαιωμάτων που αυτά κατοχυρώνουν. Όχι στις πιστωτικές μονάδες και το παράρτημα διπλώματος. Διάλυση της Αρχής ΔΙασφάλισης Ποιότητας.
-
Όχι στην κοινοτική οδηγία της Ε.Ε. για ισοβάθμιση των πτυχίων των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών με αυτά των Α.Ε.Ι.
-
Όχι στην αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Αυξήσεις στις συντάξεις. Όχι στην κατάργηση, ναι στη διεύρυνση των βαρέων ανθυγιεινών. Τα έσοδα των ταμείων να αυξηθούν με:
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους – Όχι στην ανασφαλή και ανασφάλιστη εργασία.
-
Τέρμα στην εισφοροδιαφυγή κράτους και εργοδοτών – Όχι τζόγο με τα αποθεματικά των ταμείων.
-
Νομιμοποίηση και ένταξη στην κοινωνική ασφάλιση όλων των μεταναστών.
-
Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
-
Καμία διάσπαση της σχολής σε τμήματα- κατάργηση της αναγραφής της κατεύθυνσης στο πτυχίο για να μην κατηγοριοποιούνται οι απόφοιτοι.
-
Όχι στη εντατικοποίηση του πανεπιστημίου- καμία απουσία σε μαθήματα.
-
Καμία επιχειρηματική Δραστηριότητα εντός των σχολών.
-
Κανένας έλληνας φαντάρος έξω από τα σύνορα. Άμεση αποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων από τις <<ειρηνευτικές>> αποστολές, έξω από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις( Κόσσοβο, Ιράκ, Αφγανιστάν).
Παλεύουμε για:
-
Ενιαία πτυχία για όλους με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα σε αυτά, χωρίς κατατμήσεις και διασπάσεις και εξειδικεύσεις. Ενιαίες Προπτυχιακές Σπουδές σε κάθε σχολή.
-
Μόνιμη και σταθερή δουλειά με εργασιακά δικαιώματα τα οποία να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.– όχι στη κατάργηση του 8ωρου και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
-
Κατοχύρωση του δημόσιου και καθολικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος. Κατοχύρωση του αναδιανεμητικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος.
-
Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους – Δωρεάν σίτιση-στέγαση-συγγράμματα – μετακίνηση. Αύξηση των δαπανών για τις φοιτητικές ανάγκες.
-
Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών.
Με βάση τα παραπάνω αποφασίζουμε:
-
Συμμετοχή στην πορεία του Πολυτεχνείου Σάββατο 17 Νοέμβρη 18:00 με χώρο συγκέντρωσης το πολυτεχνείο, επιστροφή της πορείας στον χώρο του Πολυτεχνείου για να ζωντανέψει το πανεπιστήμιο και να διασφαλιστεί το άσυλο.
-
Διοργάνωση της επετείου του Πολυτεχνείου από τους φοιτητικούς συλλόγους.
-
Συντονισμό του Φοιτητικού Συλλόγου με άλλους συλλόγους με αντίστοιχο αντιαναδιαρθρωτικο περιεχόμενο για τη διοργάνωση των κινητοποιήσεων.