PARTY ΑΝ.Α.ΦΟΙΤ.Ο. Ε.Α.Α.Κ.- Φ.Α.Κ.Α. Ε.Α.Α.Κ.
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΝΑ ΑΡΧΙΣΕΙ Η ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ,ΞΕΚΩΛΑΜΕ ΑΠΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑΤΑ PC ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΒΡΑΔΥ ΠΑΡΤΑΡΟΥΜΕ ΑΣΥΣΤΟΛΩΣ!!!!
Αρχείο
All posts by anafoito
Βρισκόμαστε λίγες μέρες μετά τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, και οι συσχετισμοί στη σχολή είναι εμφανώς αλλαγμένοι σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο.Πιο συγκεκριμένα, παρατηρούμε ότι η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ διατηρεί την αυτοδυναμία της με ποσοστό ελαφρώς ανεβασμένο από πέρσι,αλλά με σχεδόν 100 ψήφους λιγότερες.Η ΔΑΠΑΡΑ κατάφερε να κρατήσει την πρωτιά χρησιμοποιώντας από τη μία τη γνωστή συνταγή των μηχανισμών(καφέδες,γνωριμίες παρτάρες), από την άλλη όμως, «ανταμοίφθηκε» για τη μόνιμη πολιτική επιλογή της,η οποία δεν είναι άλλη από την προβολή του ατομικού δρόμου ως την εύκολη ψευτολύση με το πρώταγμα «Εγώ θα τη βολέψω!!!» καταστρατηγώντας ουσιαστικά οποιαδήποτε συλλογική διαδικασία, διεκδίκηση και φωνή. Η ΠΑΣΠ από την άλλη, πληρώνοντας την πολιτική της ταύτιση με το ΠΑΣΟΚ, αλλά κατά βάση τη συνολική απουσία της από τη σχολή όλη τη χρονιά, καταβαραθρώθηκε!Άλλωστε η ΠΑΣΠ έχει χάσει τον οργανικό της ρόλο στις σχολές. Δεν μπορεί να κινηθεί ούτε προς τα αριστερά, γιατί θα χάσει τη σχέση της με τη μητρική της εταιρία, το ΠΑΣΟΚ, αλλά ούτε μπορεί να διαφημίσει την αίγλη της ως κυβερνητική παράταξη, αφού το ΠΑΣΟΚ έχει πάψει (ευτυχώς!) να θεωρείται κόμμα εξουσίας. Η ΚΝΕ με την οριακή της πτώση έδειξε ότι δεν κατάφερε να εγκολπώσει τον κόσμο που στράφηκε προς τα αριστερά, ακριβώς επειδή έχει ξεπουλήσει την υπόθεση του φοιτητικού συνδικαλισμού και δρά αντιπαραθετικά στο φοιτητικό κίνημα, όπως φάνηκε και στο κίνημα του Σεπτέμβρη, το οποίο μόνο που δεν κατήγγειλε. Εμείς, χωρίς να θέλουμε να πούμε το «εμείς εμείς οι μόνοι συνεπείς» , είναι γεγονός ότι σε κάθε κρίσιμη στιγμή του συλλόγου,αλλά και γενικότερα του φοιτητικού κινήματος, ήμασταν παρόντες. Αυτό αποτυπώθηκε και στην κάλπη, αφού παρόλη την εξωφρενική πτώση αυτής, καταφέραμε να μείνουμε σταθεροί στις ψήφους μας και να αυξήσουμε το ποσοστό μας στο 15,1 κερδίζοντας και δεύτερη έδρα στο ΔΣ και όντας πλέον η δεύτερη δύναμη στη σχολή.
Χαρακτηριστικό των φετινών εκλογών είναι και τα τεράστια ποσοστά αποχής, αφού η κάλπη έπεσε σχεδόν 200 ψήφους. Βασικότερος λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι διότι μεγάλο μέρος των φοιτητών δεν θεωρεί το φοιτητικό συνδικαλισμό κομμάτι του και δεν πιστεύει ότι μέσα απ’αυτόν μπορεί να πετυχαίνει νίκες. Ποιος όμως ευθύνεται πραγματικά γι’αυτό; Οι καθεστωτικές παρατάξεις που έχουν επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στο φοιτητικό σώμα και έχουν καταφέρει να καλλιεργήσουν μια νοοτροπία δούναι και λαβείν σε μέρος των φοιτητών, δημιουργώντας έτσι την εντύπωση ότι η συμμετοχή τόσο στις εκλογές όσο και στο σύνολο των πολιτικών διαδικασιών του συλλόγου θα πρέπει να γίνεται αποσκοπώντας σε κάποιο προσωπικό όφελος. Είναι οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις οι οποίες συκοφαντούν τον οποιοδήποτε πολιτικά ενεργό φοιτητή-πολιτικό μόρφωμα ως γραφικό και ως εκπρόσωπο παλαιοκομματικών αντιλήψεων, ενώ στην πραγματικότητα είναι οι ίδιες αυτές πολιτικές λογικές που στηρίαζονται και δημιουργούν κομματόσκυλα, των οποίων ο μόνος ρόλος είναι η στήριξη και η τυφλή υποταγή στα κομματικά επιτελεία των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Η αλήθεια είναι όμως ότι όσο πιο ενισχυμένα είναι τα ενεργά αριστερά μορφώματα εντός της σχολής, τόσο πιο ενεργός θα γίνεται ο φοιτητικός σύλλογος ,τόσο περισσότερο θα εξυπηρετούνται τα φοιτητικά συμφέροντα και τόσο μεγαλύτερη αξία θα παίρνει για τον κάθε φοιτητή ο υγιής φοιτητικός συνδικαλισμός.
Με ταχύτητες φωτός…
Εδώ και δύο χρόνια βιώνουμε, βλέπουμε και ακούμε μια κατάσταση ριζικής υποβάθμισης του τρόπου με τον οποίο ζούσαμε, εργαζόμασταν και σπουδάζαμε. Ζήσαμε την τρομακτική κατάρρευση των ονείρων και προσδοκιών μας για αξιοπρεπείς σπουδές, για μια δουλειά με δικαιώματα που θα μας εξασφάλιζε την δυνατότητα μας να ζούμε αυτόνομοι με πρόσβαση σε βασικά αγαθά που κατέκτησαν τα χρόνια αγώνων του λαού μας, την Δημόσια και Δωρεάν παιδεία, την δημόσια υγεία, την δυνατότητα κοινωνικής ασφάλισης, τις δημόσιες συγκοινωνίες. Παρατηρώντας ταυτόχρονα και μιας τεράστιας κλίμακας αυξανόμενη βία ως προϋπόθεση επιβολής της πολιτικής της κοινωνικής καταστροφής, πολιτικά και δημοσιογραφικά στελέχη να συκοφαντούν κάθε αγώνα για την υπεράσπιση των αυτονόητων και άγριο ξύλο, δακρυγόνα από τις δολοφονικές ορδές των ΜΑΤ στον καθένα που βρέθηκε στο δρόμο, από τους γονείς και τους παππούδες μας, μέχρι τα μικρά μας αδέρφια. Χωρίς δόση υπερβολής το ρολόι του χρόνου για την ελληνική κοινωνία έχει γυρίσει με ταχύτητες φωτός δεκαετίες πίσω.
Ο λαός μίλησε…
Σε όλα αυτά που μας επέβαλαν, σε όλα αυτά που προσπάθησαν και σίγουρα θα επιχειρήσουν ακόμα να επιβάλουν στο επόμενο διάστημα για να πληρώσουμε για πολλοστή φορά βαρύ φόρο αίματος ώστε να μπορέσουν να ξεπεράσουν την κρίση που οι επιχειρήσεις και το πολιτικό προσωπικό στην Ευρώπη, διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα δημιούργησαν συντηρώντας ένα άδικο και δομικά μη λειτουργικό οικονομικό σύστημα, ο λαός δεν έμεινε παθητικός παρατηρητής, δεν δέχθηκε υπομονετικά θυσίες που μόνο τον ίδιο δεν ωφελήσουν. Οι γονείς μας, οι συμφοιτητές μας, ο κόσμος που μαζί ζούμε και αναπνέουμε από την πλευρά των πολλών, από την πλευρά των άδικα πληττόμενων έγραψε με τους αγώνες του ιστορία και πέτυχε νίκες που δημοσιογράφοι, πολιτικά κόμματα και κάθε λογής παπαγαλάκια μας είχαν πείσει ότι είναι αδύνατα. Οι μεγάλες πλατείες της οργής και της νέας λαϊκής δημοκρατίας, οι τεράστιες απεργίες με μέσο όρο πάνω από 300.000 εργαζομένων, άνεργων, νεολαίας, οι φοιτητικές καταλήψεις με τεράστια συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις και απόλυτη πανελλαδικότητα για πάνω από ένα μήνα εν μέσο εξεταστικών.
Έτσι κερδίσαμε την πλήρη απονομιμοποίηση του εκτρωματικού νόμου της πρώην –πλέον- όχι μόνο υπουργού αλλά και βουλευτού(!) Διαμαντοπούλου νόμου που με απλά λόγια ήθελε να βάλει τέλος στο Δημόσιο, Δωρεάν, Δημοκρατικό πανεπιστήμιο που κατέκτησαν οι αγώνες του φοιτητικού κινήματος εδώ και τέσσερις δεκαετίες. Έτσι οδηγήσαμε άρον-άρον σε εκλογές την άταφη νεκρή, από την ημέρα γέννησης της, κυβέρνηση Παπαδήμου, έτσι συνετρίβει ηχηρά ο δικομματισμός, έτσι οδηγήθηκε σε αδυναμία συγκρότησης κυβέρνησης το κομμάτι των πολιτικών κομμάτων που υπερασπίζονται το μνημόνιο, έτσι είδαμε μια μεγάλη αριστερόστροφη στροφή. Είναι οι αγώνες μας που αποσταθεροποίησαν αυτό που στα μάτια όλων μας φάνταζε σαν τον πιο σκληρό εχθρό, την κυβέρνηση των μνημονίων-της ΕΕ-του ΔΝΤ.
Αν και η μεγάλη εικόνα των εκλογών σίγουρα έχει θετικό πρόσημο, είδαμε και μικρότερες εικόνες προβληματικών, τουλάχιστον, εκφράσεων της λαϊκής οργής και αγανάκτησης. Η τρομακτική ενίσχυση των ελλήνων Μπρέιβικ, νοσταλγών του Χίτλερ, των ακραίων δολοφονικών στοιχείων που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι διαπλεκόμενοι και εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου της Χρυσής Αυγής δείχνουν την αναζήτηση μιας αντισυστημικής τοποθέτησης που ψαρεύει όμως στα θολά και σκοτεινά νερά του φασισμού είναι έντονα προβληματική και πρέπει να αποδοκιμαστεί και να χτυπηθεί με αποφασιστικότητα. Γνωρίζοντας πώς πέρα από την ακραία τοποθέτηση τους είναι κομμάτι που θα στηρίξει τις αντιλαϊκές πολιτικές του μνημονίου καθώς είναι ανοικτά υπέρ του ευρώ και της ευρωπαϊκής ένωσης.
Η νεολαία στην πρώτη γραμμή…
Εμείς, η γενιά που της υποσχέθηκαν τα πάντα και επιχειρούν να της στερήσουν κάτι παραπάνω από τα πάντα, είναι το ¨υλικό¨ εκείνο που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν σαν ανακυκλώσιμο προϊόν για να πάρουν ξανά μπροστά οι μηχανές της κερδοφορίας τους, για να μπορέσουν να υπερβούν την οικονομική κρίση προς όφελος του κεφαλαίου. Είμαστε εμείς που μας προετοιμάζουν να σπουδάζουμε σε συνθήκες κατάργησης κάθε δημόσια παροχής, με πτυχία εισιτήρια για δουλειά-δουλεία με μισθούς-χαρτζιλίκι των 400 ευρώ, με συνθήκες σπουδών αντίστοιχες των φροντιστηρίων και των σχολείων καταργώντας την δυνατότητα συλλογικής οργάνωσης και πάλης. Εμείς που μας κάνουν να σκεφτόμαστε το 25% ανεργία στους νέους και να βλέπουμε το ενδεχόμενο της μετανάστευσης ως μοναδική διέξοδο για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια . Εμείς που όταν βρεθούμε στο δρόμο για να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας κλέβουν μας αντιμετωπίζουν με γκλοπ και καρκινογόνα χημικά.
Είμαστε όμως και η γενιά της πάλης και της νίκης ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου16,του Δεκέμβρη 08, της πρώτης μαζικής ευρωπαικής αυθόρμητης αντίδρασης στην προσπάθεια μαζικής εξαθλίωσης της νεολαίας, η νεολαία των πλατειών, η γενιά που το φετινό Σεπτέμβρη με το μαζικό κίνημα καταλήψεων έβαλε τις βάσεις για να πετύχουμε αυτό που μας εμφάνιζαν ως ακατόρθωτο, να παγώσουμε νόμο στην εποχή του μνημονίου, ψηφισμένο από την πλειοψηφία που δημιούργησαν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ για τον νόμο Διαμαντοπούλου, δείχνοντας πώς οι πραγματικές πλειοψηφίες βρίσκονται στο δρόμο, στους κόλπους του λαού και όχι του κοινοβουλίου.
Έχει νόημα η ψήφος στις φοιτητικές εκλογές;;;
Με την συναίσθηση του μέλλοντος που έχουν στα σκαριά για εμάς, εμπνεόμενοι από τους αγώνες και τις νίκες του μακρινού αλλά και του πολύ κοντινού παρελθόντος πρέπει να δείξουμε πώς αν στην κοινωνία των τρομακτικών διλλημάτων και των δύσκολων συσχετισμών, η αλλαγή, η έκφραση του ΄΄ δεν πάει άλλο’’ αλλά και του ‘’μπορεί να πάει αλλιώς’’ μπορεί να είναι δυνατή, δίνοντας προοπτική ανοίγματος νέων δρόμων χωρίς μνημόνια, χωρίς ευρωπαϊκή κηδεμονία, χωρίς χρέη και εξάρτηση από τις διεθνής χρηματαγορές , η νεολαία και το πιο οργανωμένο κομμάτι της οι φοιτητές και οι σπουδαστές πρέπει να αποτυπώσουν στις φοιτητικές εκλογές της 16ης του Μάη πώς ο άλλος δρόμος είναι εφικτός και για τα ελληνικά πανεπιστήμια και ΤΕΙ της χώρας. Δρόμος καταδίκης των πολιτικών σχεδίων των καθεστωτικών παρατάξεων, σχεδίων που βάζουν πλάτη για την καταστροφή των ζωών μας, για να περάσει η μνημονιακή πολιτική στο μόνο χώρο που οι αγώνες των φοιτητών κατάφεραν να μην αγγιχτεί με καθολικό τρόπο. Ένας δρόμος που οι απόπειρες διαμόρφωσης μιας πραγματικότητας και μιας προοπτικής εφαρμογής νόμων, μέτρων και ρυθμίσεων που θα έρθουν να καταργήσουν κάθε έννοια Δημόσιου και Δωρεάν στην ανώτατη εκπαίδευση και να μετατρέψουν το πανεπιστήμιο σε εκπαιδευτήριο του χειρίστου είδους, με πιστοποιητικά δεξιοτήτων που θα έχουν ημερομηνία λήξης, με τις επιχειρήσεις να διαμορφώνουν τόσο το πλαίσιο λειτουργίας όσο και την ίδια την ουσία των προγραμμάτων σπουδών , και τους ρυθμούς σπουδών να προετοιμάζουν για τα σύγχρονα εργασιακά κάτεργα, θα βρίσκουν μπλόκο στο οργανωμένο, ανεξάρτητο, μαχητικό φοιτητικό κίνημα. Εν τέλει ένας δρόμος ενίσχυσης της ανατρεπτικής αριστεράς, των δυνάμεων του αγώνα, των δυνάμεων που ανοίγουν μονοπάτια για έναν άλλο δρόμο και στην εκπαίδευση, ένα δρόμο που είναι πιο υπαρκτός από ποτέ. Μια πορεία χωρίς χρέος, και την κηδεμονία της τρόικας που κόβει τα βιβλία μας, κλείνει τις εστίες και αυξάνει τις τιμές στα φοιτητικά εστιατόρια. Ένα δρόμο που η δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, θα έχει λόγο για τον τρόπο σπουδών, το περιεχόμενο των προγραμμάτων σπουδών, την ίδια την διοίκηση των ιδρυμάτων, το άνοιγμα μιας πραγματικότητας που θα διαμορφώνει ενεργούς φοιτητές και φοιτήτριες για όλα τα ζητήματα που τους αφορούν και όχι την μετατροπή τους σε εκπαιδευμένα ρομποτάκια που θα μπαινοβγαίνουν στα αμφιθέατρα, έρμαια στα καπρίτσια των καθηγητών που παλεύουν για να τους απονεμηθεί ένα χαρτί διαβατήριο για άλλη χώρα που το πιθανότερο είναι ότι σε μικρό χρονικό διάστημα θα είναι άχρηστο.
Όχι στις παρατάξεις που βάζουν πλάτη στα σχέδια των μνημονίων για την εκπαίδευση.
Μαύρο στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ την παράταξη που χρόνια τώρα παίζει το ρόλο του εγγυητή, εκφραστή και υλοποιητή των κυβερνητικών σχεδίων για την εκπαίδευση. Που στην πλάτη των φοιτητών τα στελέχη της κτίζουν καριέρες στην ΟΝΝΕΔ και τη ΝΔ. Την παράταξη που πολιτική ασκεί στα γραφεία των πρυτάνεων και των καθηγητών. Την παράταξη που κάνει ότι μπορεί για να φιμώσει την φωνή των φοιτητών, φροντίζοντας οι γενικές συνελεύσεις να αποτελούν μακρινή πραγματικότητα για τους φοιτητικούς συλλόγους. Τη ΔΑΠ που έχει κάνει μόνιμη πρακτική της τη βία και τη νοθεία, και που τα πρόσφατα παραδείγματα της στάσης της καταδεικνύουν ότι βρίσκεται ενάντια στους φοιτητές και όχι στο πλάι τους. Είναι το παράδειγμα του Σεπτέμβρη, που απείχε από τις γενικές συνελεύσεις και στην συνέχεια οργάνωνε περιφερόμενους ‘’ανεξάρτητους΄΄ στο facebook για να ανοίξουν οι σχολές, ενώ έλεγε πώς είναι ενάντια στο νόμο της Διαμαντοπούλου, το παράδειγμα των τελευταίων εβδομάδων στο ΤΕΙ της Θεσσαλονίκης που μπράβοι και γηπεδικοί με μέλη της ΔΑΠ περιφρούρησαν την διαδικασία των εκλογών για τα Συμβούλια διοίκησης του νόμου που κατά τα άλλα δεν υποστηρίζει, ξυλοφορτώνοντας καθηγητές και φοιτητές που προσπάθησαν να μπλοκάρουν την διαδικασία…
Καταδίκη της ΠΑΣΠ της παράταξης που έχει τόσες απόψεις και τόσες θέσεις όσες και τα δάκτυλα των στελεχών της, θέσεις και απόψεις που όμως δεν μπορούν να κρύψουν το αληθινό της πρόσωπο, πρόσωπο στηρίγματος της ΔΑΠ και τον πολιτικών που έχουν προωθήσει οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ στον χώρο της εκπαίδευσης. Της παράταξης που συναντιόταν με την Διαμαντοπούλου, αλλά δεν ήταν με τον νόμο, που δεν ήταν ΠΑΣΟΚ αλλά ΠΑΣΠ τα στελέχη της όμως είναι μέλη της Νεολαίας του κόμματος που ρήμαξε τον τόπο. Είναι η παράταξη που πρέπει τα μέλη της, μέλη που βρέθηκαν και στις συνελεύσεις του Σεπτέμβρη, να της γυρίσουν την πλάτη και να την στείλουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας παρέα με το Γιωργάκη, τον Βενιζέλο και την παρέα των Βρυξελλών του ΠΑΣΟΚ.
Όχι στην στήριξη των σχεδίων της αριστερής ηττοπάθειας και της διάσπασης της ενότητας του φοιτητικού κινήματος και των δυνάμεων του αγώνα.
Όχι στην στήριξη του σχεδίου της ΠΚΣ για το φοιτητικό κίνημα, του σχεδίου που δεν πιστεύει ,πώς αντίθετα με τα αποτελέσματα της πραγματικότητας, τα κινήματα και οι αγώνες δεν μπορούν να κερδίσουν στο σήμερα κι ας έχουν περάσει από τον Σεπτέμβρη μόλις 8 μήνες. Του σχεδίου που έχει ανοικτά διασπαστικό ρόλο απέναντι στους φοιτητικούς συλλόγους, και τις γενικές συνελεύσεις.
Στήριξη των δυνάμεων του αγώνα, των δυνάμεων των νικηφόρων προοπτικών, των δυνάμεων που λένε ρητά πώς ο άλλος δρόμος που στην κοινωνία χαράχτηκε, μπορεί να γίνει άλλος δρόμος και για το ελληνικό πανεπιστήμιο, για την ελληνική εκπαίδευση. Των δυνάμεων της ανατρεπτικής Αριστεράς.
Στις 16 του Μάη στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΕΑΑΚ
Ενίσχυση των σχημάτων της ΕΑΑΚ, είναι ενίσχυση της φωνής των αγώνων, της φωνής της αριστερής ριζοσπαστικής συνεργασίας στο εσωτερικό των φοιτητικών συλλόγων. Είναι στήριξη του πολιτικού σχεδίου που δηλώνει ρητά πώς η πραγματικότητα που χτίζουμε ως φοιτητές και σπουδαστές μέσα στο πανεπιστήμιο είναι η πραγματικότητα που διαμορφώνει την εργασιακή μας προοπτική, τον τρόπο που θα εργαζόμαστε και θα παλεύουμε, τον τρόπο που εν τέλει θα ζούμε. Των δυνάμεων, των αγωνιστών που βρέθηκαν σε κάθε μικρή και μεγάλη μάχη των τελευταίων είκοσι χρόνων, στις μεγάλες απεργίες, στα νικηφόρα κινήματα της δεκαετίας του 90 που κατοχύρωσαν αυτά που ακόμα σήμερα υπερασπιζόμαστε και απολαμβάνουμε. Τις δυνάμεις που πρωτοστάτησαν στο αγώνα ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος για τη Δημόσια και Δωρεάν εκπαίδευση, οδηγώντας σε μεγαλειώδη νίκη των φοιτητικών συλλόγων. Είναι οι αγωνιστές του Δεκέμβρη του 08, των πλατειών, των μεγάλων απεργιών.
Είναι εκείνα τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα που πάντοτε χτύπαγαν το μοντέλο πολιτικής που βάση του είχε την ανάθεση και την διαπλοκή. Που πάντοτε υπερασπιζόταν την ύπαρξη ενιαίων δημοκρατικών φοιτητικών συλλόγων και πάλευε τα ζητήματα της εκπαίδευσης, της φοιτητικής καθημερινότητας, της εργασιακής προοπτικής να γίνουν αντικείμενο συζήτησης, επίλυσης και πάλης του συνόλου των φοιτητών. Στήριξη της ΕΑΑΚ είναι στήριξη ,της ανατρεπτικής αριστεράς που παλεύει και ζητά όχι απλά την ψήφο του κάθε φοιτητή και φοιτήτριας αλλά την ενεργή στήριξη όλων για να ξεκινήσει μια νέα, εντελώς διαφορετική ημέρα στις 17 του Μάη, για να σταλεί και από τις φοιτητικές εκλογές βροντερό μήνυμα ανατροπής, να γίνει λόγος και δύναμη το ‘’δεν πάει άλλο’’, για να ξεφύγουμε από την καταθλιπτική πραγματικότητα που μας επιβάλλουν και να προβάλουμε την ελπίδα των συλλογικών αγώνων που θα φέρουν νέες νίκες!
Κοίτα οι άλλοι έχουν κινήσει έχει η πλάση κοκκινήσει, άλλος ήλιος έχει βγει, σ’άλλη θάλασσα άλλη γη….
ΣΤΙΣ 16 ΜΑΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ – ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ
ΑΝ.Α.ΦΟΙΤ.Ο. – Ε.Α.Α.Κ.
Σήμερα Τετάρτη 2/5 είχαν οριστεί οι εκλογές για την ανάδειξη του Συμβουλίου Διοίκησης στα ΤΕΙ. Πτυχή του Νόμου – Διαμαντοπούλου με την οποία ήρθε σε αντιπαράθεση το φοιτητικό κίνημα, μερίδα καθηγητών και εργαζόμενοι του πανεπιστημίου σε όλη την Ελλάδα, αποτρέποντας σε μεγάλο βαθμό ένα από τα πρώτα βήματα εφάρμογής του. Ενός νόμου που ψηφίστηκε στις 24 Αυγούστου από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ πυροδοτώντας κύμα 300 καταλήψεων πανελλαδικά στα πανεπιστήμια. Η σθεναρή αντίσταση του φοιτητικού κινήματος και ο κοινός του αγώνας με εργαζόμενους και κομμάτι του διδακτικού προσωπικού ενάντια στη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας ήταν που ανάγκασε το υπουργείο να επαναδιαπραγματευθεί την τακτική εφαρμογής του νόμου επιδιώκοντας να διαμορφώσει συμμαχίες εντός του πανεπιστημίου.
Αρκετό καιρό μετά από τις τελευταίες αποτυχημένες προσπάθειες κυβέρνησης και υπουργείου για την εφαρμογή του νόμου, η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΤΕΙ σήμερα δηλώνει παρούσα και εγγυείται την διεξαγωγή των εκλογών για τα Συμβούλια Διοίκησης. 200 τραμπούκοι με ρόπαλα, σιδερολοστούς και πυροσβεστήρες αλώνιζαν στις εγκαταστάσεις του ΤΕΙ και επιτίθονταν σε οποιονδήποτε θα μπορούσε να απειλήσει την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών. Ως πάνοπλος στρατός και με την βοήθεια ασφάλειας και μπράβων διαμόρφωσαν κλίμα τρομοκρατίας, απαγορεύοντας σε συλλογικούς φορείς εργαζομένων και φοιτητών να παρέμβουν στη διαδικασία. Επιτέθηκαν σε 2 φοιτητές που ξεκάθαρα έχουν δηλώσει την εναντίωση τους στο νόμο. Τους απομόνωσαν σε χώρο που η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΤΕΙ είχε καταλάβει και τους ξυλοκόπησαν. Προπηλάκισαν το πρόεδρο και μέλη του σωματείου εκτάκτων διδασκόντων. Επί της ουσίας στόχευαν να χτυπήσουν το ίδιο το φοιτητικό κίνημα και οποιονδήποτε παλεύει ακόμα, για την ανατροπή του νόμου και υπερασπίζεται τα δικαιώματα της νεολαίας σε εκπαίδευση και εργασία.
Οι τραμπούκοι της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΤΕΙ δεν παρέκλιναν από τη διακηρυκτική “εναντίωση” τους στη συγκεκριμένη πτυχή του νόμου, αλλά ακολούθησαν πιστά τη σκληρή γραμμή του αρχηγού τους (Σαμαρά) και των συμφερόντων που υπηρετεί. Των συμφερόντων που λυμαίνονται το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, με την καθημερινή διαπλοκή με μεγαλοκαθηγητές, την εμπλοκή σε επιχειρηματικά προγράμματα που εκπονεί το ίδρυμα, αποτελώντας το πιο σάπιο και διεφθαρμένο κομμάτι του φοιτητικού συνδικαλισμού, που δε διστάζουν να θυσιάσουν κάθε δικαίωμα των φοιτητών για ατομικό και κομματικό τους όφελος. Οι προγραμματικές δηλώσεις του Σαμαρά για το προχώρημα της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, της εφαρμογής του απονομιμοποιημένου νόμου Διαμαντοπούλου, της κατάργησης του ασύλου και το τσάκισμα του μαχητικού φοιτητικού κινήματος βρήκαν για άλλη μια φορά τον υλοποιητή τους στο πρόσωπο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ.
Σε περίοδο που ο αστικός συνασπισμός εξουσίας προσπαθεί να παρουσιάσει, εν όψει εκλογών, ως μονόδρομο την πολιτική που τα δίνει όλα στο κεφάλαιο και στέλνει στον Καιάδα εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις αιώνων, τα εκβιαστικά διλήμματα των από πάνω, πάνε χέρι χέρι με τη διά ροπάλου εφαρμογή νόμων. Καλούμε κάθε φοιτητή να μη δείχνει καμία ανοχή σε τέτοιες λογικές και πρακτικές, να απομονώσει και να καταδικάσει τις κομματικές νεολαίες, που δρουν ως σύγχρονες πολιτοφυλακές του μνημονίου και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, που υποθηκεύουν το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς. Η νεολαία δεν τρομοκρατείτε! Με μαζικούς συλλογικούς ανυποχώρητους αγώνες θα περάσει πάνω από αυτούς και την πολιτική τους.
ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ…
ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
Ε.Α.Α.Κ. Θεσσαλονίκης
0 σχόλια:
Μυρίστηκαν εκλογές και εμφανίστηκαν και πάλι..Οι Πασόκοι ,μάλλον συσπειρώθηκαν από την προεκλογική ομιλία του ηγέτη τους Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη και αποφάσισαν να στηρίξουν τον ”αγώνα” του.Θέλουν και πάλι να ενισχύσουν το ΠΑΣΟΚ και να προδώσουν ακόμα μία φορά τον ελληνικό λαό καταδικάζοντας τον σε φτώχεια και εξαθλίωση.Οι κλακαδόροι του ΔΝΤ και της ΕΕ δίνουν στήριξη στην πολιτική τους και καταδικάζουν την ίδια τους την γενιά προκειμένου να εξασφαλίσουν βουλευτικά έδρανα όπως και προκάτοχοι τους Πασπίτες γεωπονίας.
Απλά θα τους απομονώσει η ιστορία !!!
Οι ανάγκες μας και τα δικαιώματα μας στο προσκήνιο μέσω μεγαλειωδών αγώνων του ελληνικού λαού την αριστερά της ρήξης και της ανατροπής !!!
Υ.Γ. Καλό το partaki μπας και σώσουν τα άσωστα ποσοστά της παράταξης τους μετά την μαζική απουσία τους από τη σχολή…
Οι ξεφτίλες της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ,ακόμα και τώρα που έχει γίνει ξεκάθαρο ότι η πολιτική που ασκείται καταστρέφει το παρόν αλλά και το μέλλον μας ,συνεχίζουν ξεδιάντροπα να την εκπροσωπούν στα πανεπιστήμια.Έτσι επιβεβαιώνοντας το ρόλο της ως κομματικού φυτωρίου του πιο ξεπουλημένου κομματιού του πολιτικού συστήματος καταχράστηκαν την εκλογική τους αυτοδυναμία και στην εκδήλωση φιάσκο του συλλόγου που οργάνωσαν,εκμεταλλεύτηκαν τη θέση του ομιλητή ως προέδρου του ΓΕΩΤΕΕ για να παρουσιάσουν στη σχολή το κομματόσκυλο-υποψήφιο βουλευτή της ΝΔ,Σπύρο Μάμαλη!Ας σταματήσει η φαρσοκωμωδία της ΔΑΠ,ΠΑΣΠ αφού ούτε καν αυτές κρατάνε τα προσχήματα!Ήταν,είναι και θα είναι οι ΛΕΚΕΔΕΣ των ΝΔ,ΠΑΣΟΚ μόνιμοι εχθροί του φοιτητικού κινήματος!
Μήπως ο κύριος παρακάτω σας θυμίζει κάτι;;;
Ο πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών Γεωπονίας και,Βασίλης Μαμάτσιος, μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για ακόμα μία φορά αρνείται να μπει σε Διοικητικό Συμβούλιο,για να πάρει ο Σύλλογος Φοιτητών Γεωπονίας αποφάσεις για την εργατική πρωτομαγιά αλλά και για να συζητήσει κρίσιμα ζητήματα σχολής!!Συγκεκριμένα προβάλλει σαν δικαιολογία την ανικανότητα σύγκλησης του λόγω ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, για την ΝΔ και τον κ.Σαμαρά!!!Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ μας δείχνει καθημερινά το πραγματικό της πρόσωπο και πως είναι το φυτώριο της ΝΔ!Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι ο άνθρωπος που επέλεξε για την εκδήλωση του συλλόγου είναι βασικός υποψήφιος βουλευτής της ΝΔ!
ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΤΗΣ ΝΔ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ!
Τα συμπεράσματα δικά σας…
Οι δημιουργοί του Debtocracy, του ντοκιμαντέρ που είδαν τουλάχιστον δύο εκ. άνθρωποι, επιστρέφουν με μια νέα παραγωγή!!!
CATASTROIKA
Λεφτά υπάρχουν!!!
Αυτή είναι η φράση που στιγμάτισε την προεκλογική περίοδο των προηγούμενων βουλευτικών εκλογών και όπως υπόσχεται η δημοκρατία, αυτή θα έπρεπε να ήταν και η πολιτική που θα ασκούνταν σήμερα… Ο Γιωργάκης δεν έλεγε ψέματα, απλά δεν εννοούσε αυτό που φανταζόμασταν. Λεφτά υπάρχουν, απλά αυτά δεν προορίζονται για τον εργαζόμενο λαό, αλλά για τις τράπεζες, το ελληνικό και ξένο κεφάλαιο!!!
Στα πλαίσια της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, τα κόμματα εξουσίας επιλέγουν να ρίξουν το βάρος στους εργαζομένους, έτσι ώστε τα μεγάλα συμφέροντα τα οποία εκπροσωπούν να βγουν αλώβητα από αυτήν. Αυτό προσπαθούν να το πετύχουν επιβάλλοντας διάφορα μέτρα στο λαό τα οποία οδηγούν στην κοινωνική εξαθλίωση, μέτρα όπως μείωση μισθών και συντάξεων, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων εργασίας, διάλυση κοινωνικού κράτους (υγεία,πρόνοια,παιδεία), αύξηση κόστους ζωής με άμεσους και έμμεσους φόρους, μέσα από χαράτσια και αύξηση για παράδειγμα στην τιμή της βενζίνης!
Ως αποτέλεσμα των παραπάνω τα δύο τελευταία χρόνια η ελληνική κοινωνία βρέθηκε σε μία κατάσταση διαρκούς σοκ κατά την οποία κεκτημένα ετών κλέβονταν μέρα με την μέρα.Έτσι δύο χρόνια μετά βλέπουμε επιχειρήσεις να βάζουν λουκέτο,τα ποσοστά της ανεργίας να εκτινάσσονται στα ύψη και να καταργούνται τα βασικά εργασιακά δικαιώματα. Το αποτέλεσμα είναι όμως ότι δεν υπάρχει καμία προοπτική και ελπίδα, ούτε καν να ζήσουμε με την ψευδαίσθηση της ευμάρειας της προηγούμενης δεκαετίας. Χαρακτηριστικό των παραπάνω είναι ότι αστοί πολιτικοί και οικονομολόγοι δεν υπόσχονται βελτίωση του τρόπου ζωής τα επόμενα χρόνια, αλλά αντίθετα υπόσχονται λιτότητα διαρκείας τουλάχιστον για τα επόμενα 20 χρόνια.
Σε όλη αυτήν την κατάσταση η νεολαία βρίσκεται στο επίκεντρο της επίθεσης από τους κυβερνώντες, στη βάση συγκεκριμένων νόμων όπως με τον νόμο 4009/11 για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και με το σύμφωνο πρώτης απασχόλησης το οποίο προβλέπει μείωση 20% στους ήδη μειωμένους μισθούς και ανασφάλιστη εργασία για τα δύο πρώτα χρόνια εργασίας! Προσπαθούν δηλαδή να εμπεδώσουν πρώτα απ’ όλα στη νέα γενιά συνθήκες ελαστικής και φθηνής εργασίας απουσία συλλογικών δυνατοτήτων, αλλά και εμπειριών προκειμένου κάτι τέτοιο να θεωρείται ως φυσιολογική λειτουργία για το σύνολο των εργαζομένων, χωρίς άρα να αρθρώνονται αντιστάσεις από αυτούς.
Επίσης, χαρακτηριστικά είναι επίσης τα νούμερα της ανεργίας στη νεολαία που αγγίζουν το 50%, και σε αυτήν την κατεύθυνση γίνεται προσπάθεια από τους κυβερνώντες η νέα γενιά να μεταναστεύσει προκειμένου να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της ανεργίας. Μια νεολαία η οποία σε σχέση με όλες τις προηγούμενες είναι περισσότερο καταρτισμένη και με πλειάδα δεξιοτήτων, πτυχία, έχοντας την ικανότητα και δυνατότητα χρήσης του διαδικτύου και παρόλα αυτά είναι η γενιά για την οποία γίνεται η προσπάθεια να διαγραφεί και να ζήσει με πολύ χειρότερους όρους από τις προηγούμενες.
Όλη αυτή η διαμορφωμένη κατάσταση δε θα μπορούσε παρά να είναι και συνέπεια κυρίαρχα των πολιτικών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που κυβερνούν εδώ και 40 χρόνια με την αμέριστη βοήθεια που είχαν από τις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές παρατάξεις τους είτε στο εργατικό (ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ) , είτε στο φοιτητικό κίνημα (ΠΑΣΠ, ΔΑΠ), που ενώ καθησύχαζαν ότι τίποτα αρνητικό δε θα συμβεί τις κρίσιμες στιγμές έβαλαν πλάτες στην κυβερνητική πολιτική. Ας δούμε, όμως, τι υπόσχονται τα δύο αυτά κόμματα καθώς και υπόλοιποι κομματικοί σχηματισμοί νέοι και παλαιότεροι εν όψει των προσεχών βουλευτικών εκλογών.
Το ΠΑΣΟΚ, ως ”δύναμη ευθύνης” υπόσχεται ότι θα συνεχίσει το καταστροφικό έργο του με όξυνση μάλιστα, της βάρβαρης πολιτικής, αρχής γενομένης από τον προσεχή Ιούνιο που προετοιμάζεται νέα σειρά μέτρων.
Από κοντά και η ΝΔ που ενώ αρχικά επιχείρησε να κρατήσει αντιπολιτευτική στάση καταγγέλλοντας γενικώς το μνημόνιο προτάσσοντας, ωστόσο ακριβώς τις ίδιες στρατηγικές και μεταρρυθμίσεις, την κρίσιμη στιγμή έπαιξε εξαιρετικά το ρόλο του χρήσιμου ηλίθιου και του αναγκαίου προδότη μπαίνοντας στην κυβέρνηση, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση της ίδιας πολιτικής. Μίας κυβέρνησης που κατέρρεε, έχοντας πλήρως απονομιμοποιηθεί από την πλειοψηφία του λαού, και υπό το βάρος των μεγαλειωδών απεργιών στις 19 και 20 Οκτώβρη καθώς και των παρελάσεων του λαού την 28η Οκτωβρίου σε όλη την Ελλάδα.
Είναι, μάλιστα, τόσο μεγάλο το θράσος των δύο αυτών κομμάτων που δεσμεύονται να κυβερνήσουν και πάλι από κοινού προκειμένου να συνεχίσουν ακάθεκτοι την καταστροφή τα επόμενα χρόνια. Για αυτόν το λόγο, άλλωστε αποκτά εξαιρετική σημασία το μαύρισμα αυτών των κομμάτων στις προσεχείς εκλογές, πόσο μάλλον από τη νεολαία!!
Μια χαρά. Όλοι οι άλλοι είναι ”αντιμνημονιακοί”!!!
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα υπόλοιπα κόμματα που διεκδικούν τη ψήφο μας έχουν μπει σε έναν ιδιότυπο διαγωνισμό αντιμνημονιακότητας, προκειμένου να ενισχυθούν από τις εκλογές. Είναι τόσο ξεδιάντροποι μάλιστα αρκετοί εξ αυτών που ασκούν μια τέτοια ρητορεία, παρότι έχουν ψηφίσει το μνημόνιο (ΛΑΟΣ), ενώ άλλοι σχηματισμοί (ΔΗΜΑΡ) στηρίζουν υποψηφίους που έχουν ψηφίσει επίσης το μνημόνιο.
Ακόμα, όμως και υπόλοιπα κόμματα που δεν έχουν ξεμπροστιαστεί τόσο ξεκάθαρα, έχουν να αντιπροτείνουν κάτι πραγματικά διαφορετικό ή και καλύτερο;
Ο Καμμένος και οι συγκαμμένοι του για παράδειγμα δεν προτείνουν απολύτως τίποτα διαφορετικό, απλά τονίζουν ότι όλα αυτά τα μέτρα οφείλει να τα πάρει η ελληνική κυβέρνηση από μόνη της χωρίς τη διαμεσολάβηση του ΔΝΤ (για την Ευρωπαϊκή Ένωση προφανώς δε γίνεται κανένας λόγος…). Αποτέλεσμα που προφανώς θα είναι το ίδιο για το λαό που υποφέρει.
Δυστυχώς, όμως, σε συνθήκες κοινωνικής καταστροφής και κανιβαλισμού ευνοούνται και προμοτάρονται από το ίδιο το σύστημα και επιλογές προηγούμενων καιρών…
Η συμμορία της Χρυσής Αυγής, γνήσιοι παρακρατικοί νοσταλγοί του Χίτλερ και της Χούντας στην Ελλάδα σε αυτές τις συνθήκες διεκδικούν να έχουν λόγο. Κάτω από ένα θολό αντιμνημονιακό πέπλο, όπως είναι και της μόδας, προτάσσουν το πιο τρομακτικό σκοταδισμό. Καπηλεύονται την εθνική ανεξαρτησία, χωρίς όμως να κάνουν λόγο για το ρόλο του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, ξεχνώντας και το παρελθόν τους, όταν και πρόδιδαν στις πιο κρίσιμες στιγμές τον ελληνικό λαό όντας δοσίλογοι. Υπόσχονται θάνατο σε όποιον απελπισμένο και κατατρεγμένο περάσει τα σύνορα, προάγοντας το ρατσισμό, και υπερασπίζονται την ανωτερότητα της φυλής (κάτι μας θυμίζει..), και την κατωτερότητα της γυναίκας έναντι του άνδρα. Ας τους αφήσουμε στo χρονοντούλαπο των πιο μαύρων στιγμών της ελληνικής ιστορίας…
Υπάρχει, όμως, άλλος δρόμος με θετική προοπτική για το λαό και ποιο είναι το πραγματικό δίλλημα των εκλογών;
Είναι το δίλημμα για την πορεία της χώρας και την προοπτική του ελληνικού λαού. Είναι το πραγματικό και πιο στρατηγικό δίλημμα που σήμερα αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία: Εάν θα επιμείνουμε σε ένα δρόμο κοινωνικής καταστροφής, λεηλασίας του δημόσιου πλούτου, αναίρεσης κάθε κατάκτησης, κοινωνικής ερήμωσης εθνικής κατάθλιψης στο όνομα της παραμονής στο ευρώ και την ΕΕ και της ικανοποίησης των πιστωτών ή εάν θα διαλέξουμε δρόμους αντίστασης, συλλογικότητας, αλληλεγγύης και ανατροπής, κατοχύρωσης λαϊκής κυριαρχίας, παραγωγικής ανασυγκρότησης και κοινωνικού μετασχηματισμού με αφετηρία τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από το ευρώ, τις εθνικοποιήσεις, τη αναδιανομή εισοδήματος προς όφελος των εργαζομένων και της πλειοψηφίας.
Και είναι πραγματικότητα ότι αυτά τα διλλήματα τα απαντά μόνο η αριστερά, που όμως δε φοβάται να έρθει σε ρήξη με την ΕΕ και τις πολιτικές της και δεν παραπέμπει τα ερωτήματα που τίθενται σε ένα αόριστο μέλλον. Μια αριστερά που δίνει όλες της τις δυνάμεις στην ισχυροποίηση των κινημάτων και την άρθρωση αποτελεσματικών αναχωμάτων απέναντι στη κυβερνητική πολιτική, προσπαθώντας να ενώσει και να βάλει σε πορεία κοινής δράσης όλα τα κομμάτια της αριστεράς, ως προϋπόθεση νίκης και των κινημάτων.
”Με περισσό κυνισμό οι εκπρόσωποι των πιο καταστροφικών πολιτικών προσπαθούν να πείσουν μια κοινωνία που δέχεται το ένα χτύπημα μετά το άλλο ότι φροντίζουν γι’ αυτή κατασκευάζοντας έναν εχθρό (τον μετανάστη) τον οποίο μετά θα «καταστείλουν». Ο συνδυασμός ανάμεσα σε μια αυταρχική «βιοπολιτική» αντίληψη της επέκτασης του καταστατικού ρόλου του κράτους με τη χυδαία μικροπολιτική της προσπάθειας εκλογικής επίπλευσης μέσα από την ακροδεξιά μετατόπιση της προεκλογικής ατζέντας, αποτελεί κοκτέιλ ιδιαίτερα επικίνδυνο. Ένας λόγος παραπάνω να αντισταθούμε.”
